کاش تو را دوست نمی داشتم

 

از تو جدا مي شوم

 

و با خودم براي هميشه

 

خدا حافظي مي كنم

 

پاهايم

 

يك سو مي روند

 

دستانم

 

سويي ديگر

 

و چشمانم

 

به هيچ كجا

 

خيره مي شوند

 

 

يادت هست :

 

قبلا هم

 

گفته بودم

 

بي تو بودن

 

چقدر

 

بي شكوه ست !

 

كاش تو نبودي

 

ومن

 

تنها بودم

 

 

من مي ترسم

 

و اين

 

حقيقت دارد

 

كه بسيار هم مي ترسم

 

و مجبورم اعتراف كنم

 

از تو مي ترسم

 

و اكنون كه در پيش ِتو هستم

 

شكست خورده

 

در برابرت  ايستاده ام

 

 

من مي دانم

 

اينجا هر چه بگويم

 

تو باورت مي شود

 

و نمي گويم

 

تا نگفته باشم

 

چقدر

 

دوستت مي دارم

 

 

تو مي داني

 

بابودنت

 

هيچ چيز

 

پايان نمي پذيرد

 

نه روز

 

نه شب

 

ونه من !

 

وهمين

 

آزارم مي دهد

 

يعني :

 

حضور ِ هميشگي يت در من !

 

 

كاش تو نبودي

 

ومن اينگونه

 

در هيچ پر نمي شدم

 

            كه شدم !

 

اگر

 

تونبودي

 

دنيا زيباتر بود

 

و هر كاري برايم مجاز

 

           حتي مردن !

 

 

به همين

 

سبب ِ ساده است

 

كه آرزو مي كنم

 

كاش !

 

تونبودي

 

فقط من بودم

 

ومن تورا دوست نمي داشتم

 

آن وقت

 

مي توانستم

 

ادعا كنم

 

كه من هستم

 

وچقدر هم خوشبخت !

 

 

حالا

 

بدبختيها ي مرا بشمار:

 

مي خواهم

 

مارها را بكشم

 

     نمي توانم

 

مي خواهم

 

 جنگل ها را به آتش بكشم

 

                   نمي توانم

 

مي خواهم

 

درياها را بخشكانم

 

         نمي توانم

 

حتي مي خواهم بميرم

 

             نمي توانم

 

 

كاش تو نبودي

 

فقط من بودم

 

ومن تورا دوست

 

نمي داشتم

 

كاش ....